2016: Mozet, België

 

International Pinksterkapittel 2016, verslagen

Frans van Overbeek

Na de rommelige Belgisch/Brabantse lintbebouwing en de fraaie binnensteden van Diest en Namen, is de omgeving van het zich als mooiste Ardennendorp noemende Mozet een ware verademing. Alle kleuren meigroen met het felle geel van koolzaadvelden omgeven de vakkundig gerestaureerde kasteelboerderijen.

Ruim 85 tochtgenoten uit vooral Frankrijk en Duitsland, met een enkele Zweedse (Birgitta) en één Spanjaard (Manuel), geen Engelse pelgrim. Zo’n 20 Nederlanders waren er, waaronder gewaardeerde bijna-oud-gedienden Henk, Joop en Lidy, maar ook de 6-persoonsdelegatie Hoogzaad: Lia met dochters Kyra en Ursula met haar man en beide tienerzonen. Bets nam haar nabij Brussel wonende kleindochter Emma mee (wellicht weer drie tochtgenoten-in-de-dop?). Verder Catherine, Bregje, Peter, Bertus en Francien, terwijl ondergetekende en Ineke met Bas & Liesbeth de dag eerder en die na het IPK logeerden bij Liesbeth haar zus Colette onder Brussel. Marianne en Karin brachten een flitsbezoek om zaterdagochtend bij een overleg met Pierre i.v.m. Litouwen te zijn.

De nieuwste tochtgenoot is Felix van Hulsen (68) uit Nijverdal van de Nederlandse Franciscaanse Beweging, die ik op een wandeling van de FB in Rhenen ontmoette en hem over de Tochtgenoten informeerde; hij werd meteen lid van onze tochtgenoten en bleek alle positieve kwaliteiten voor een tochtgenoot te bezitten en uit te stralen: communicatief, toegankelijk, zeer geïnformeerd en contactzoekend. Er is geen Nederlander in Mozet, die hij niet sprak en ook op onze buitenlandse deelnemers maakte hij de indruk al jarenlang lid te zijn. Als kamermaat ‘moest’ ik wel mee met zijn matineuze wandelingen.

De grote algemene wandeling op zondag was bepaald avontuurlijk en in feite voor de niet gewaarschuwde oudere deelnemers bijna onverantwoord; we liepen van de uitgestippelde route af en belandden op angstig steile boshellingen en over privé hekken. Onze internationale guardian Pierre zou beginnelingen kaartlezen bijbrengen, maar hij leek soms zelf leerling. De tocht duurde dan ook bijna 4 uur. Wel was het treffend, dat de actievelingen hun collega’s effectief hielpen en de jongens van Ursula zich als ware verkenners ontpopten. Vooral de arme Jean-Paul (in Yorkshire al tot wandelen slecht in staat) kon mijn stut en steun maar al te goed gebruiken en Ineke was onmisbaar rmaatje voor Lidy in het padenloze hellingbos.

Ancilla uit Frankrijk (ons bekend van de Kersttocht 2015 - dochter van Jan Van der Putten die de Tochtgenoten in Nederland introduceerde) als algemeen leidster was heerlijk chaotisch enthousiast maar ook doortastend. Behalve in het Frans kondigde zij alles in het Nederlands aan, zodat talen-wonder Colette Smeraldy alleen in het Duits hoefde bij te springen. Voor mij is het absolute hoogtepunt al jaren de meditaties op Pinksterzondag en -maandag van Jozef Gerwing. Briljant, origineel, theatraal en diepgravend in zijn heldere Duits. Ook nu was hij weergaloos in zijn laatste onderwerp: de kus, overigens samen met dirigente/sopraan Francoise. Het jaarthema Vrede is de weg naar vrede (wat krom Nederlands), werd speels verbeeld in diverse goed geregelde workshops. Met prima weer een heerlijke samenkomst met avondlijke afsluitingen rondom het overdekte kampvuur.

Ursula Hoogzaad-Jager

Zaterdag kwamen we met met ons gezin uit Leiderdorp en (o)ma Lia met de auto aan in Mozet, Wallonië. Daar verbleven we met zo’n 65 andere Tochtgenoten, Gefährten en Compagnons in een mooi kasteel met binnenplaats. Het was inmiddels twee jaar geleden dat we (met het Pinksterkapittel in Nederland) deelnamen aan een bijeenkomst van de Tochtgenoten. Voor Daniel (14) en Nathan (13) was het evenals voor ons Ursula en Jos, een weerzien van vele bekenden.

We maakten de eerste avond kennis met het nieuwe thema over VREDE, door de fraaie vertelwijze van Josef Gerwing - ’s middags konden we aan verschillende ateliers (workshops) deelnemen. Onder andere het tekenen van jouw gedachten over het thema vrede. Ook een workshop, waar je geblinddoekt met een groep in het bijgelegen bos, langs een touw werd geleid. De avond hebben we afgesloten bij het kampvuur met gezang.

Op zondag hebben we in de ochtend in taalgroepen gesproken over uitspraken, die uit de bijbel waren geciteerd. Ik vond dat ieder, onder redactie van Liesbeth Wuite, zijn gedachten op een prettige manier in de groep van zo’n 20 Nederlanders op tafel heeft kunnen leggen. Zondagmiddag hebben we een wandeling gemaakt door het lieflijke landschap. Het was soms letterlijk op het randje, over de heuvel. Gelukkig kwam ieder weer zonder kleerscheuren terug in het kasteel. Zondagavond hebben we een mooie Pinksterdienst gehad, geleid door onze priester Germaine uit Luik en begeleid door een adhoc muziekgroepje, onder leiding van Françoise uit Parijs. Daarna was weer een gezellig samenzijn met zang en muzikale begeleiding van o.a. Peter. Op de binnenplaats heeft Josef ons nogmaals verblijd met een mooie overdenking over ‘De Kus’. Iets wat hij als wat stijve Duitser, zoals hij van zichzelf zei, geleerd heeft van de Fransen. We hebben elkaar daarna allen hartelijk omhelsd en vrede gewenst. Kortom, wij hebben weer genoten en genieten nog steeds na van dit Pinksterkapittel 2016 in Mozet.

P.S. voor families organiseren de Duitse Gefährten eind september weer een ‘Familientreffen’, dicht bij Keulen, ook Nederlandse gezinnen zijn welkom.

Ineke Wouters

Kapittel; ik stel mezelf voor in lange pij, het hoofd vol mindfullness door de kloostergangen lopend...,maar de tochtgenoot kapittelt met workshops, uitéénzettingen, Josef met zijn geestige beeldende meditaties, een warm weerzien, ontmoetingen.

En deze keer met een wel erg overmoedige wandeling met verdwaalmomenten. Lidy: wij zijn twee uitmuntende wandelmaatjes geworden op deze barre en gevaarlijke tocht. Maar het was een uitdaging ten top, we hebben ervan genoten.

In onze workshop (Johny en ik) met de titel ‘Vrede schouwen en schilderen’ kwamen prachtige, roerende beelden en kleurrijke taferelen te voorschijn die mijn ziel raakten. (blauw ontmoet geel in de wereld - hoeveel groen hebben we gecreëerd?)

Voor de mensen die naar Litouwen gaan, dát wordt studéren! Alle woordjes die in de Roep staan in het Litouws kennen! Wellicht wordt het overhoord.

Kyra Hoogzaad

Een week geleden op dit tijdstip zaten we buiten op bankjes, stoelen, met jassen en dekens aan, één ieder, parallel te lezen of juist te luisteren naar Josef, in zijn sas als dynamisch verteller... Met allerlei grappen, het nieuwe jaarthema aanrakend & introducerend. Nieuwe mensen in zijn verhaal welkom hetend, andere Franse, Duitse, Zweedse, Spaanse, Belgische en Nederlandse toehoorders vragen stellend. Heerlijk om menig lachsalvo over de binnenplaats van ons verblijf te horen. Typisch verbindingen leggend.

Is dat niet een van de krachten van de Tochtgenoten? Connecties maken hoe dun of intens ook? Jezelf kunnen zijn - is het niet nu dat je je draai vindt, dan wellicht wat later? Het vinden van de gemiddelde weg, waarin zowat ieder zich her en der kan vinden? Mmm een pad van vrede, functionerend en helder & humor als het effe kan.

Twee dagen voor dit Pinksterkapittel besloot ik te gaan. Na wat belletjes heb ik ouderwets met een medewerker van de NS treinen uitgezocht, de prijzen vergeleken en via de NS site besteld. Dat laatste was nieuw voor mij, maar de rest was ouderwets fijn, om met een grote rugzak in de stemming te komen van een treffen met die maffe, gekke, lieve groep; de Tochtgenoten!

Ancilla en haar team hadden een op z’n Frans, mooi uitgezet programma. Eenvoud! Ook het oude Domaine de Mozet, onze accommodatie was sfeer verhogend; een hof, een kasteel met een bordes, waar een groepsfoto is genomen. De wandeling, zo’n slurf ontstaand door het landschap, gevormd door zo’n 65 personen (man/vrouw/kind) en toch vrij stil door het heuvellandschap schuivend..

Het weekend is zo voorbij, de ervaring & beleving golven nog lang door in mijn dagelijks leven. Fijn! Ik ben weer opgeladen. Tot een volgende keer.

Catherine Marie

‘Verkoop alles en volg mij; Aan degene die van jou wil lenen, draai hem niet de rug toe; Bemin uw vijanden; Hij die zijn leven wil redden, verliest en hij die zijn leven verliest door mij, zal gered worden; Hij wil barmhartigheid en geen opoffering; Als uw broeder zondigt zoek hem op en zeg het hem onder vier ogen; Wat heb je tegen het strootje in het oog van je broer; Laat de doden de doden begraven; Je kunt niet God en het geld dienen; Sta op en wandel; Ga je eerst met je broer verzoenen; Jullie zijn het zout op aarde.’

Dat is wat ik bijeen gesprokkeld heb tijdens een van de workshops in Mozet. Wat een zak vol levende zaadjes heb ik in mijn rugzak! Met zoveel variëteit, rijkdom en potentie. Maar een zaadje kan niets zonder tuinmannen en tuinvrouwen die ermee gaan werken.

En dat zijn wij beste Tochtgenoten!