09. Najaarskapittel

 

Najaarskapittel / Middengroep: 7-8 november 2015 - Pijnacker - Delft

Rosa Bloom

Lieve Mensen, wat is er sinds het Najaarskapittel veel gebeurd . . . in Frankrijk, Duitsland en op andere plaatsen. Door IS is veel ellende aangericht, ik denk aan alle nabestaanden. Maar toch viert ons franciscaans familiegevoel hoogtij. Hierdoor laat ik mij leiden.

Zo zit ik dan, vrijdag 20-11, op dit verslag te broeden om er toch iets luchtigs van te maken want . . . wat was het weer een schitterend mooi weekend.

Met veel elan en vol verwachting reis ik met de Randstadrail naar Pijnacker. Daar word ik door engelen-stemmen van omhoog (Johny en Marianne op de brug) begroet. Er komen er meer: Frans, Liesbeth, Bas, Lia, Catherine, Bertus, Anna en Koen; het wachten is nu op Ton en Hennie.

Na wat heen en weer gesjouw met bagage, Hennie en Bas brengen deze naar Delft, verzamelen we ons voor het welkom en de openingstekst. Dit weekend staat in het teken van ‘onzichtbare armoede’ maar ik vond geen inspirerende teksten hierover. Hoe kan het ook anders! Aangezien Liesbeth met ons vanavond gaat spreken over de encycliek ‘Laudato Si’ over milieu en aarde, open ik dit opwekkende weekend met een gedicht over Zuster Aarde.

‘Aarde is draagkracht van hoop en vurigheid. Verdriet om verwoesting, wonden, diepe wonden schenden schepping en Schepper. Waar dragen wij zuster aarde in al haar gebrokenheid? Al is het nog zo donker om je heen: ga op weg, de Heer komt je tegemoet; Hij geleidt ons naar: Ik zal er zijn’

Onder Zijn bezielende leiding gaan we met 11 personen op weg; door het vlakke landschap en over modderige paden. Toen ik maar nét bij de tochtgenoten kwam, in 1995, zongen we meer en dat mis ik echt - maar praten werkt ook heilzaam, zoals met Anna en Koen. Leuk om jullie te ontmoeten. Het is altijd weer in alle openheid, elkaar bijpraten. Na een korte pauze lees ik deze tekst:

‘Als Pelgrim op tocht gaan, om even stil te staan bij ons leven en herboren terug te komen uit de natuur en in onze diepste verlangens Gods droom durven herkennen over onszelf en over de wereld; om met vertrouwen en met nieuwe grond onder onze voeten, verder te gaan.’

Hoe bemoedigend zijn deze woorden, als wij onze dromen waar kunnen maken. Ik ervaar een inspirerende tocht en een leuke groep tochtgenoten.

In Delfgauw drinken we heerlijke warme Chocomel op een toch wat tochtig terras. Maar wat schuift het: als doorgewinterde wandelaars verwarmen we ons aan elkaar. Hier scheiden onze wegen: de mannen kiezen voor het avontuur via een iets langere route, doch beide wegen leiden naar de beroemde Delftse OOSTPOORT. Dan vervolgen we onze tour langs Delftse lanen en grachten langs even bekende huizen en kerken. Inmiddels komt de zegen uit de hemel. Nat maar tevreden bereiken we ons onderkomen: de pastorie van de oude Pastoor van Ars of Clarakerk.

Met vereende krachten wordt er een overheerlijke spaghetti geserveerd. Bravo koksmaatjes! Onze buikjes nog vol werd er gesproken over drie vragen n.a.v. de pauselijke encycliek: Laudato Si. Over hoe wijzelf zorg dragen voor de schoonheid van Moeder Aarde die ons voedt en leidt. Niet als heerser maar als meester onze verantwoordelijkheid op ons nemen. Wat doen we met afval: scheiden we dat? Waar kopen wij ons voedsel: bij de boer, biologische winkel of op de markt? Wij moeten voor de aarde zorgen als voor onszelf, wij zijn gelijkwaardig, bestaan ook uit stof en dragen alle elementen in ons: we zijn allemaal schepping. Maar ook: hoeveel verwoest de mens door bossen te kappen? Olifanten worden met cyaankali bespoten en van hun ivoren slagtanden beroofd waardoor ze sterven. Bijna alles wordt opgeofferd, gesloopt in het belang van de handel.

Tenslotte brengt Liesbeth een orchidee ter tafel en ieder mag over de plant zeggen wat hij/zij ervan vindt. Hele positieve reacties: ik vind je mooi, ik praat met je, maar ook: ik vind je foeilelijk, weg ermee. Al met al een bijzonder geslaagde dag en vruchtbare avond. We vatten snel de slaap want morgen komen er meer gasten: dan volgt nog een druk maar inspirerend programma.

Pax et Bonum.