08. Nationaal Centrum

 

Verslag van het Nationaal Centrum in Hierden

Jacqueline Henderickx

Als deelneemster werd het al direct een groot feest voor mij. Zoveel tochtgenoten van het eerste uur te ontmoeten was echt een verrassing.

De boerderij MariŽngaard, eigendom van de communiteit van de Norbertijnen, stond deze week voor ons open. En wat werden we weer verwend door ons vrijwilligersteam, zes in getal. Onze keukenkoningin Liesbeth dook bij aankomst al direct de keuken in, ze zette haar kroontje af en ging aan de slag met Bas in haar kielzog.

Lidy, Johny, Frans en Dinie gingen meteen in conclaaf om op deze eerste dag iets moois voor ons te organiseren. Zo waren we om twee uur al onderweg naar Elburg om het museum Sjoel te bezoeken waar we prachtig werk van Jip van Wijngaarden konden bewonderen. Haar werk is heel bijzonder: verhalend en meditatief.

De tweede dag mochten we allen weer instappen om met de auto op weg te gaan naar een biologische boerderij in Zeewolde. Het was een lange rit. Van de Veluwezoom genoot ik enorm omdat het zo’n afwisselend landschap is en vanwege haar bijzondere natuurlijke schoonheid. Eindelijk ontdekten we de boerderij. Daar bewonderden we de paarden en de broodbakkerij geurde ons al tegemoet. Tenslotte hoorden we dat hier veel vrijwilligers dagelijks in de weer zijn met jonge mensen (intern) om ze te helpen in hun groei naar zelfbewustzijn en hen te leren vrede met zich zelf te hebben (om er je pet voor af te nemen!): een zorgcentrum midden in de natuur.

De derde dag reden we een prachtige route naar Staverden. Het was alsof ik in het paradijs belandde, zo ongelooflijk mooi was het hier. En daar hoorde voor mij ook een kasteel bij, waar juist deze dag een bruiloft aan de gang was (super de luxe). Voor ons werd in de tuin een open haardvuur aangestoken en we werden verrast met lekkernijen. En dat alles voor de Ďsobere’ tochtgenoten? Ja, in dit weekje samen, mochten we van alles genieten.

De vierde dag werd een rit naar Nunspeet. Daar raakten we echt helemaal in de ban van de mooie Veluwe. Flora en fauna waren te bewonderen. Door slechts op een knop te drukken verschenen op een beeldscherm allerlei dieren in hun natuurlijke omgeving. Zo dacht ik steeds bij mijzelf: “Wat is Gods schepping toch mooi!” En wat deden die mensen hun best om het ons nog eens extra te laten zien en ervaren.

Last but not least, wil ik hierbij vooral onze vrijwilligers bedanken voor hun inzet en alle deelnemers met wie ik mij zo intens verbonden heb gevoeld. Het was dan wel geen voettocht maar wel een reis naar binnen!

Hartelijk dank allemaal.