2012: Zwarte Woud, Duitsland

 

Verslag van de Internationale Tocht 2012

Seniorencentrum

Joop Wesenaar

Na een nacht worstelen in het vertrekpunt Rheinfelden trok ik aan de noodrem en besloot mijn keuze voor de stergroep in te wisselen voor het seniorencentrum. Het was mijn eerste keer en ik had dus geen vergelijk met andere jaren. Ik kan mijn indrukken weergeven in de volgende plus- en minpunten.

Pluspunten:

  • We zaten in Rürberg, zo’n 8 km van Rheinfelden, een schitterende luxe accommodatie met veel bedden en veel ruimte, waaronder een keuken die van alle gemakken was voorzien. Het gezinscentrum lag op hetzelfde terrein.
  • Het uitzicht vanaf de Rürberg was schitterend; bij helder weer waren de met sneeuw bedekte toppen van de Alpen zichtbaar.
  • De nabijheid van leeftijdgenoten zorgde ervoor dat de contacten en gesprekken boeiend, persoonlijk en vaak indringend waren. De kapittels, onder de ervaren leiding van Els, waren boeiend.
  • We hebben veel gezongen met elkaar, meest oude liedjes. Marie-O had haar gitaar meegegeven. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.

Minpunten:

  • De geïsoleerde ligging maakte dat we sterk aan huis gebonden waren. We hadden één auto met 16 mensen, maar pendelen hebben we maar heel zelden gedaan voor korte afstanden. Een keer zijn we met een bus naar Basel gegaan.
  • Door de lichamelijke beperkingen van veel deelnemers werd er niet of nauwelijks gewandeld. Voor slechts enkelen was een afstand van 3 km haalbaar en als we al eens met de hele groep op pad gingen, dan moest het merendeel al na een paar honderd meter afhaken.
  • Het thema voedselsoevereiniteit was meer ’van het hoofd dan van het hart’. Soms ontstond een heftige, vaak chaotische, discussie. Brigitte onze guardian interpreteerde dit als grote betrokkenheid. Ik heb de neiging om dat te verklaren doordat een ieder wat wilde zeggen en niet luisterde naar anderen.

Samenvattend: het was een nieuwe, bijzondere maar ook wel tamme ervaring voor mij.