2010: Twente, Nederland

 

Internationale Tocht 2010 * Groep PIET MONDRIAAN

Annette van Rooy, petite mère uit Limburg Jeanne Niessen, geen mère, wel petite en ook uit Limburg

Geachte redactie,

We hebben de Roep van augustus 2010 gekregen en willen daar graag even op reageren. De verslagen van de tocht waren prachtig, maar er is een fout in geslopen. We hebben ontdekt dat het verslag van onze groep (Mondriaan) behoorde bij de Karel Appelgroep.De foto’s waren wel van onze groep. We hebben daarom maar zelf een verslagje gemaakt. We hebben fijn gefietst in een prachtige natuur met een fijne groep met fijne mensen en ook de kinderen - petje af - hebben heel goed meegedaan aan alle activiteiten. Waar wij het eigenlijk over wilden hebben is de humor in de groep. We lazen (op blz. 44 in het augustusnummer) dat er in Stoutenburg een lezing was over Franciscus en de supermarkt. Nou, wij hoeven niet naar deze lezing want wij hebben het in levende lijve meegemaakt.

Franciscus en de supermarkt

We waren ’s woensdags 28 juli in het scouting gebouw te Ruurlo. ’s Morgens na het ontbijt mochten we een briefje trekken met de naam van een groepsgenoot er op. De naam moest geheim blijven en deze dag mochten we deze persoon speciaal verwennen. Onderweg ontdekten we ineens een bloem of bosje veldbloemen op onze fiets of kregen we een extra kopje koffie aangeboden, fietsbanden werden opgepompt enz. enz. Natuurlijk fopten ook wij sommige personen door hun ook extra aandacht te geven of een bloem of een koekje.

We waren onderweg naar Diepenheim-Markelo en er moesten nog boodschappen gedaan worden zo gauw we een supermarkt zagen. Het was mooi weer, de zon scheen lekker en wij (degenen die geen boodschappen hoefden te doen) kregen een uurtje vrij. De fietsen hadden we gestald bij de Spar. Ik (Jeanne) heb lekker in de zon gezeten op een bankje. Naast me zat Bas (Wuite) maar hij zei dat hij een blokje om ging. Toen ik weer bij mijn fiets kwam schaterde ik het uit want naast de al gekregen veldbloemen zat een prachtige bos fresia’s, nog in de Sparverpakking aan mijn stuur. Ik begreep er niks van want welke tochtgenoot koopt nou bloemen voor een andere tochtgenoot in het kader van de eenvoud van Franciscus. Ik dacht dat het wel een nieuweling gedaan moest hebben. Blij met mijn bloemen fietste ik verder en in Diepenheim hebben we ze in een vaas gezet.

’s Avonds kwam de aap uit de mouw toen iedereen mocht raden wie hem/haar had. Bas had mijn briefje getrokken. Ik was even naar het toilet en ondertussen had hij de groep verteld waar de bloemen vandaan kwamen. Toen hij een blokje om was gaan lopen had hij in de sparcontainer enkele bosjes bloemen zien liggen, en er een uitgehaald, vertelde hij de groep. Ik kwam terug van het toilet en hij zei: ’Zo, en nu zal ik je eens vertellen waar die bloemen vandaan komen’. Hij vertelde het verhaal en zei: ’...en jij was zo blij met bloemen uit de vuilnisbak’. Iedereen lachen natuurlijk. Op diezelfde locatie hebben we ook nog geprobeerd om noten te lezen voor het liedje maar dat lukte niet zo goed als je ccc, gggg, aaaa, aaaa ,cccc gggg moest zingen van Bas. ’s Avonds zouden we een dansje oefenen voor Sheana want die zou de volgende dag komen. We gingen dus allemaal naar de binnenplaats van onze boerderij. Tijdens het oefenen, een keer naar links met de handen, een keer omhoog en een keer naar rechts zong een van de koeien in de aangrenzende wei bij de hoge toon een aria mee. We stikten van het lachen en ik durfde Marin, onze Guardian, niet meer aan te kijken, bang om de slappe lach te krijgen. Er werd nog een keer geoefend, een keer naar links, een keer omhoog en een keer naar rechts en ja hoor, weer bij diezelfde hoge toon zong die koe mee. Ja, toen was er geen houden meer aan, ik rende de ene kant op en Marin de andere. We hadden de slappe lach en de hele groep lachte mee. Wat de koe deed weet ik niet. Het dansje is er nooit gekomen (Sorry, voor onze Troubadour Chantalle).

De fresia’s hebben we laten staan voor de Karel Appelgroep want die kwam na ons op de boerdeij logeren. We hebben het goed gehad en denken nog met plezier terug aan onze fijne fietstocht. We hebben genoten van de tocht en van onze tochtgenoten.