2010: Twente, Nederland

 

Uit het Dagboek van twee troubleshooters

Karin Holthuis

Een koffiekamertje bij de slaapaccommodatie van de groepen in Denekamp met op de grond twee slaapmatjes en tassen. Daartussen een tafel met daarop een laptop met internetverbinding. Zie hier het organisatiekantoor annex slaapkamer van de twee troubleshooters tijdens de internationale tocht. Hierna een greep uit onze week, met de beschrijving van twee dagen. Hoe ging het achter de schermen, nu Nederland Ďaan de beurt’ was?

Zondag 25 juli wordt er al vroeg vanuit het familiecentrum gebeld dat er voor twee kleine Franse kindjes geen autostoeltje is. Oeps, dat wordt de hele week thuisblijven, of bekeuringen betalen. Mijn neef Thom uit Denekamp biedt uitkomst: Op zijn zolder staan nog twee stoeltjes.

Eerst naar de grenswinkel bij Denekamp voor aanvullende inkopen voor de drie groepen zonder auto. Dan naar Thom, autostoeltjes inladen, en hij heeft daarna ook de koffie klaar. Van je familie moet je het hebben. Maria en ik brengen dan dozen met avondeten naar de accommodaties in achtereenvolgens MariŽnberg, Lemelerveld en Ootmarsum. Daar slapen groepen zonder auto en die kunnen niet even Ďom’ langs een sporadische open supermarkt. Alle drie zonder toetjes, die doos blijkt gisteravond laat in Geesteren per ongeluk door iemand te zijn uitgeladen uit Maria’s bus. Voor guardian Oscar schrijf ik daarom in MariŽnberg op een briefje Ďijsje halen?’

Voor de plaatselijke koster bleek dit later aanleiding om ’s avonds uit zijn eigen vriezer twee zakken ijsjes te halen. Een aflaat voor deze man. Op de slaapplek van de avonturengroep in Ootmarsum komt guardian Monika van een stergroep (die vlakbij in een andere kerkzaal slaapt) aangelopen, omdat er een medisch probleem is met een oudere Engelse. Dokter Maria gaat kijken en geeft advies. ’s Avonds bij het familiecentrum de autostoeltjes gebracht en meegegeten.

Woensdag 28 juli is het eerste dat beslist moet worden de veranderdag van de stergroepen. Die stond op donderdag, maar de locatie waar ťťn stergroep naartoe gaat ligt midden in het centrum van Ootmarsum. Daar is die dag een toeristische markt en daarom is het centrum gebarricadeerd. Maria en ik zouden in de ochtend hun spullen overbrengen met ons tweeŽn, maar een volle bus uitladen op een paar honderd meter afstand is geen optie. Als deze stergroep pas vrijdag verplaatst, moet de andere dat ook (zij komen op de plek waar deze vertrekt). Dit vergt het nodige getelefoneer.

We fietsen daarna naar Oldenzaal, naar de Chinees om het menu voor de laatste avond te bespreken; dat zal gecaterd worden. Ei, groente, kip, varkensvlees, en rijst, nasi, bami. We komen er goed uit. Op een terras aan de koffie, belt stergroep Rembrandt van Rijn: Iemand is gevallen en heeft een beenwond. Maria en ik fietsen naar hun lunchplek en Maria besluit ter plekke dat ze met haar naar de huisartsenpost in Oldenzaal gaat voor een tetanusinjectie.

We fietsen terug naar Denekamp en Maria vertrekt met haar auto. Ik vertrek ondertussen met mijn auto naar De Lutte, om stergroep Johannes Vermeer wat spullen te brengen. Uitgebreid met guardian en mŤre alle ervaringen besproken. ’s Avonds gaan we eerst naar wandelgroep Vincent van Gogh in Langeveen om te eten. Veel Fransen en Spanjaarden en een uitbundige sfeer. Koken kunnen ze ook, daar in Zuid-Europa. Dan in Vasse langs bij wandelgroep Rubens om spullen te brengen, ligt toch op de route. Sheana zit daar ook deze avond en we kunnen de klokken even gelijk zetten. Goed om haar hier te treffen. Zij mist elke avond de douche waar alle groepen deze week toch een paar keer over beschikken. Nou, Maria en ik missen geen avond de worteltjes: Vijf van de zeven groepen waar wij een avond eten zouden net die avond worteltjes hebben. Heerlijk. En niet ťťn keer koken en afwassen.

Aldus de zondag en de woensdag. Maar de zaterdag en de maandag verliepen vergelijkbaar, evenals de dinsdag, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag. Een bijzondere ervaring, om eens een tocht mee te maken als troubleshooter.