06. Voorjaarskapittel

 

Verslag voorjaarsbijeenkomst 2009

Mechteld Hoogzaad

Zaterdag 21 maart

Gedicht:
-  Kwart voor één verzamelden wij
-  Wij liepen door de stad en dan door het bos heen
-  En dan langs vennen en slootjes
-  Even was je diep geraakt, even gelukkig
-  Wanneer de zon door de wolken scheen
-  Wanneer je eventjes kon stilstaan
-  Luisterend naar een gedicht en dan even er over praten
-  Kijkend naar een blaadje dat op de grond ligt
-  Wanneer je naar de wind luistert
-  Naar de vogels en andere dieren
-  Hoe zullen zij naar ons kijken?
-  En hoe leven nou die mieren?
-  Zaterdag kregen wij heel veel antwoorden
-  Maar nog veel meer vragen erbij
-  Het was een leerzame en gezellige wandeltocht
-  Die dag maakte mij blij

Malika Diabaté

Met negen Tochtgenoten hebben we - door bos en langs vennen - van Oisterwijk naar Tilburg, gewandeld, zestien kilometer in totaal. Precies op tijd (om 17.45 uur) kwamen wij aan bij het klooster van de trappisten. Precies op tijd voor de Vespers: wij schoven aan in het koor.

Goed voorbereid door Catherine, was de koude salade nog een kwestie van kleinsnijden, mixen en heerlijk opeten. Na de maaltijd is er, begeleid door een blokfluit, uit volle borst gezongen en konden de matjes uitgerold worden om te gaan slapen. Wel was het oppassen voor (hoe toepasselijk in een klooster) de onzelieveheersbeestjesplaag!

Zondag 22 maart

Zondag, nu met dertig Tochtgenoten in totaal, werd de bijeenkomst voortgezet. Als spreekster was uitgenodigd Elly Verrijt (1944), oprichtster van de Gaarde (www.degaarde.org), een spiritueel centrum voor verdieping over de toekomst van onze aarde. Elly heeft ons haar levensverhaal verteld en ook gesproken over de mensen die haar bewogen hebben.

Als kind was zij al zeer diep geraakt door de natuur. Zij las al vroeg alle boeken van Teilhard de Chardin. Na een studie land- en tuinbouw heeft zij zich aangesloten bij de Gemeenschap van Medische Missiezusters en is zij gaan werken in Indonesië (1969). Zij deed onderzoek als voedingsdeskundige en moest het voedsel van de armen wegen. Het voelde als ‘wegen van armoede’. Zij ging werken in de gezondheidszorg, maar diep geraakt werd zij door de ecologische crisis. Hoe is het mogelijk om zieken te genezen zonder toekomst, wanneer er immers niet eens voldoende (slechts 1 cm) aardlaag op de rotsen ligt om voedsel te verbouwen?

In 1981 keerde zij terug naar Europa en begon retraites te organiseren en werkte als spiritueel begeleidster en therapeute (opgeleid in Chicago, USA, Loyola University). In 1992 was Elly slachtoffer van de Bijlmerramp, zij verbleef drie portieken verderop. Slachtoffer was zij van een ecologische ramp, want strontium kwam hierbij vrij. Nu was haar passie duidelijk: zij ging zoeken naar een spirituele oplossing van de ecologische ramp die de aarde treft. Zij heeft vervolgens gestudeerd aan de Genesis Farm in de buurt van New York bij Dominicaanse zusters, leerplek voor ecologische spiritualiteit. Vervolgens heeft zij De Gaarde opgericht, een centrum waar mensen zich diep met moeder aarde verbonden voelen. Nu gaat Elly voor drie maanden naar de Filippijnen om daar een ecologisch spiritueel centrum in het noorden te helpen opbouwen. Zij zal het verhaal van de Filippijnen ook weer terug naar Nederland kunnen meenemen.

Mensen die Elly bewogen hebben en bewegen

Teilhard de Chardin en in aansluiting hierop Thomas Berry en Anna Denfer. De laatste was een Oostenrijkse arts. Zij heeft gewerkt in Pakistan met islamitische vrouwen bij franciscanessen. Zij heeft de Medische Missiezusters opgericht, een gemeenschap van vrouwen voor de gezondheid van vrouwen. Je kunt aan de gezondheid niet werken als de planeet steeds zieker wordt. Je moet daarom met de aarde aan de gang. De Kerk vond dat deze zusters te veel werkten en te weinig religieus bezig waren, bovendien als je teveel voor de armen werkt ben je een communist. Anna Denfer durfde deze dialoog met de kerk aan.

Hildegard von Bingen.

Myriam Therese Magilus, een dominicanes. Zij brengt mensen samen die bewogen zijn vanuit wat de aarde wil. In vier momenten beweegt zij mensen tot het beleven van verbondenheid:
-  1. beschouwing,
-  2. ervaring (voelen),
-  3. reflectie (verdieping)
-  4. studie (weten van nieuwe visies en van de spiritualiteit die deze visies draagt).

Vandana Shiva, een Indiase atoomgeleerde. Zij vertelt over de situatie van de wereld: de kern is het zaad en het voedsel.

Rachel Carlson, Amerikaanse schrijfster van ‘Silent Spring’.

Dorothy Stein, kwam op voor de rechten van haar land in Zuid-Amerika. Zij werd vermoord.

Ghaty, een revolutionaire vrouw uit Afghanistan

Myrthe, een dwaze moeder in Zuid-Amerika, die Elly persoonlijk heeft gekend.

Sint Franciscus, de ecoloog.

Het engagement van ecologisch bewustzijn wordt op de volgende wijzen bereikt:
-  1. herstel van de verbroken verbinding
-  2. zoek verbinding met de plek waar je woont
-  3. verbinden met de kracht van het leven: kies voor het leven
-  4. mensen bij hun kracht brengen: wat kan ik veranderen in verbinding met de natuur?

Ook in de Koran lezen we over de diepe verbondenheid met de schepping. Hildegard von Bingen heeft het over het herstel van de diep vrouwelijke waarden die ons meer in contact met de aarde brengen: in plaats van grijpen en gebruiken, in waarde laten; in plaats van bestuderen de verbondenheid weten.

Elly liet ons liederen horen o.a. andere van Canadese vrouwen: ‘Oh beautiful Gaya, calling us home’. Voor de wandeling na deze lezing gaf Elly de Tochtgenoten de opdracht:

Loop in stilte door de natuur en voel ‘wat komt tot mij; wat zegt de aarde?’

Wandeling, lunch en kapittel

Na de wandeling en lunch volgde het kapittel. De Tochtgenoten verdeelden zich in groepjes van twee (A en B) en kregen vier vragen die om beurten moesten worden beantwoord. Een dialoog was niet de bedoeling, het ging om het naar de ander luisteren. De vier vragen (van je hoofd naar je hart, zoals Joke zegt):
-  1. Mijn mooiste natuurervaring is....
-  2. Omwille van de aarde die jij aan jouw kinderen door wilt geven ,,,,,
-  3. In ben dankbaar in deze wereld te leven.....
-  4. Wat beweegt mij ten diepste? Prachtige persoonlijke portretten waren het resultaat!

Na dit kapittel gaf Elly ons mee, eens na te denken over wat nu voor ons persoonlijk ecologische deugden zijn. Een voorbeeld werd genoemd: geduld, we moeten wachten tot de bloemen, die nu nog in knop zijn, uitkomen.

Weer eens met de neus op de ecologische feiten gedrukt, zie ik mijn verantwoordelijkheid en ga ik proberen elke dag een moment aan de aarde te wijden.

Nawoord

Marianne Penning de Vries

Aansluitend werden we door Paula Vermeulen uitgenodigd in de keuken. Hier mochten we met de handen in echte aarde zaadjes (sterkers) planten in een bakje. Een wonder dat elke keer weer blijkt te werken: in de juiste verhouding aarde, zaad, water en wat zon en twee dagen later springen de plantjes bijna het bakje uit.

Daarna vond een stemmige viering plaats die voorbereid was door Liesbeth, Wil, José, Joke en Joop. In het midden een mooie decoratie (dank zij een greep uit de gevarieerde tuin van de broeders) en een brood van Catherine.

Een flinke groep bleef voor de maaltijd die via Henk (chauffeur) en Catherine (adviseuse) mooi op tijd geserveerd kon worden.

Een zeer geslaagde zondag, jammer dat ik de zaterdag miste, nota bene de eerste echte lentedag van 2009.