2008 Internationale Tocht: Tours, Frankrijk

 

Tours 2008, verslag 2

... meer en meer een feest

Jacqueline Henderickx

De internationale voettocht door het groene land Touraine was voor ons, negentien in getal, een tocht om nooit te vergeten. In een stralende zon was de Loire op zijn mooist met, in de verte en van dichtbij, de kastelen eromheen. Al lopend langs de eindeloze velden zonnebloemen met hun kopjes naar de zon gekeerd, werden we in de dorpen en stadjes Louans, Tauxigny en Cormery begroet door boeketten bloemen langs de gevels, op de balkons, bij de rotondes en in de parken.

Ze waren er, uitbundig in een symfonie van kleuren. Om dat alles en de goedheid van de mensen die we mochten ontmoeten, zoals de burgemeester die ons meenam naar een Romaanse kerk uit de elfde eeuw en daarna een aperitiefje met ons dronk, werd ons lopen meer en meer een feest.Er ontstond ook al gauw een harmonie onder elkaar. Dat bovenal gaf kleur en diepgang in de dagen waarin we samen waren.

En niets dan lof voor ons leidinggevend team, ja, ja, namen noemen we wel: Bas, Liesbeth en Dinie. Zelfs de nieuweling in ons midden die de eerste dagen observerend rond liep leefde zich op ons afscheidsavondje helemaal uit: we hielden er een fictief cd-tje van haar dansgroep aan over.

Zo was de cirkel rond. Aan al mijn medetochtgenoten bij wie ik me zo helemaal thuis voelde, zeg ik, vervuld van vreugde en dankbaarheid op de weg van Saint Martin de Tours: Bonne route et en avant!

Mijn ‘tocht’

Ineke Wouters

We zouden toch in een grot gaan slapen? Moeizaam bestijg ik ‘le mont Escalier’, terwijl mijn rugzak beneden blijft staan. Het is een andere tocht geworden: in bed in plaats van op een matje slapen. Ach, en het kapittelen? Voorbereid en wel - Sheana stuurde me informatie - schrijf ik nu wat gedachten op papier:

Kletskousen, zijn dat altijd vrouwen? Als je het over kletskousen, bavardes, Klatschbasen, chatterboxes hebt, denk je dan aan een man of een vrouw? Kletskopjes lusten ze allemaal. Waarom zijn sommige woorden vrouwelijk en andere mannelijk? Heb je een bepaald beeld bij een woord? Kijk naar de woorden: boom, l’arbe, , Baum, tree. Aan welk deel van de boom denk je als je dit woord hoort? De berg, de grot zegt ons niets over vrouwelijk of mannelijk, maar in het Frans is het ‘le mont’ en ‘la grotte’. (In het Nederlands en Duits zijn de betreffende woorden overigens ook respectievelijk mannelijk en vrouwelijk).

Hildegard von Bingen leert ons iets. In een boek over haar leven wordt over symbolen gesproken. Daar lezen we: ‘Van buitenaf gezien geeft een berg, wegens zijn hoogte, steilte en oprijzende top aanleiding tot een mannelijke symboliek. Wat de binnenkant betreft, als lichaam, grot of binnenruimte, wordt de berg als vrouwelijk gezien.’ Hierin zie je duidelijk dat het mannelijke en vrouwelijke onlosmakelijk met elkaar verbonden, zelfs complementair zijn.

Gelijk of gelijkwaardig

Willen wij als vrouw gelijk worden aan de man of gelijkwaardig, wezens met eigen specifieke kwaliteiten en geaardheid? En wie heeft welke kwaliteiten?

In 2006, op de tocht in Zweden, waren er enkele mannen kaartlezer. Er werd een hele studie aan gewijd waar we in vredesnaam een doorsteek konden maken vanuit hoge rotspartijen naar het strand. Ik voelde het ongeduld van sommige vrouwen. Opeens nam een van hen het voortouw, liep met ferme pas verder, en zie, daar lag een weggetje naar beneden.

In Ierland waar ik na mijn ziekzijn toch nog een week kon doorbrengen, vertoefde ik in een Camphill, een gemeenschappelijke woon- en werkplek met jonge mensen die, een vaak zware, handicap hadden. Patrick, de grondlegger van deze Camphill, is de bouwer, de vooruitstrever, de plannenmaker en degene die zorgt voor de verwezenlijking. Hij heeft dadendrang. Zijn vrouw vaart op haar intuďtie, houdt de sociale kant in het oog, ontdekt kwaliteiten bij mensen en heeft gevoel voor het reilen en zeilen van deze gemeenschap.

Is het een kwestie van herkennen en erkennen door zowel de man als de vrouw dat ze verschillende kwaliteiten hebben? Kwaliteiten die elkaar aanvullen? Zou het niet nodig zijn dat deze kwaliteiten in alle beroepen tot uitdrukking gebracht kunnen woorden, aanvullend? Als een yin en yang-beweging?

Godsbeeld

Waarom spreken wij over Vader God? Geeft dit niet aan dat het godsbeeld is gemaakt vanuit het mannelijk denken? In India spreekt men over Moeder God. ‘Jaya, Jaya, Devi Mater’ wordt er gezongen. God is het een en het ander, Hij/Zij is alles. Ik denk dat we naar onze eigen aard en kwaliteiten moeten doen wat bij ons past, ongehinderd door oude vastgeroeste principes en denkbeelden.