2008 Internationale Tocht: Tours, Frankrijk

 

Tours 2008, verslag 1

De troncomobile ...als een balletdanseres

Frans van Overbeek

Avonturengroep ‘Hadewijch van Antwerpen

Het mag gezegd, dat onze avonturengroep, met Ton als gardien, naar vermogen heeft geprofiteerd van schitterend stedenschoon (Tours en Amboise), kastelen (Amboise en Chenonceaux) en rivieren: zwemmen in de Cher en vooral lopen langs en door de uiterwaarden van de Loire. Dat vermogen werd weliswaar beperkt door onze vaak kaduke handkar, die vanwege de vele reparaties met halve boomstammen omgedoopt werd tot ‘troncomobile’. Maar we hebben onze ‘voiture’ gewoon over hekken getild om door privé-domeinen te lopen. Zelfs paste het ding ternauwernood op het pad van de vijfhonderd meter lange spoorbrug over de Loire; vissers met hengel en vangst, en zelfs een tegemoetkomende brommer moesten over de reling tussen pad en spoorbaan heen en weer worden gedragen.

Klagen was er niet bij, ook niet tijdens de hete uurtjes van de dag vanwege weer eens een tijdrovende reparatie. En lopen kon de groep, van jong tot oud: prima dus. De verdienstelijke klusjesman Yves was de beste (ook enige) Belg in de groep. Het over het algemeen fraaie zonnige weer, zonder noemenswaardige regen, gaf ons gelegenheid buiten te slapen.

Het zelf zoeken van een (primitieve) overnachtingsplek - een kenmerk van de avonturengroep - is evenals in Italië en naar zeggen van Sheana ook in Engeland - niet goed mogelijk. We wilden geen Italiaanse toestanden met ‘Carabinieri’. Daarom maar een zeer goedkope simpele camping gevonden met slaapgras en -zand.

Onze laatste avondvulling - tussen de andere opvoeringen van verrassend hoog niveau (hulde!) - bestond uit zang en een soort ballet naast onze tronco met de knutselende Yves. Hieronder het lied met vrije vertaling. De eerste vijf regels vormen het refrein.

La Troncomobile

-  Refrain: Tournez les yeux vers la charrette / refrein: Richt de blik op de handkar
-  et admirez la bien: / en bewonder haar zeer:
-  réparée sur toutes les coutures. / gerepareerd op alle breuken.
-  Yves est notre saveur, / Yves is onze redder,
-  c’est lui notr’bricoleur. / hij is onze klusjesman.

1.

-  À peine sortis d’Marmoutier / Nauwelijks vertrokken uit Marmoutier
-  une roue nous a lâché liet / een wiel ons al in de steek
-  et une fois réparée / en net gemaakt
-  c’est l’timon qui est brisé / brak de trekstang.

2.

-  À défaut de pieds de vigne / Bij gebrek aan wijnstronken
-  des troncs secs ont dépannés, / hebben droge stammen haar weer op gang gebracht,
-  élue troncomobile, / gedoopt tot troncomobile,
-  x-fois fut réparée. / werd zij tig-maal gerepareerd.

3.

-  Chargée au grand maximum / zo vol geladen
-  elle a traversé les vignes, / ging zij door de wijngaarden.
-  Troncomobile tout terrain / De troncomobile deed elk terrein
-  fit des ballets aériens. / als een balletdanseres.

4.

-  Au détour d’un chemin / In de bocht van een weg
-  une roue se déjanta / liep een wiel van de velg;
-  et toute la cargaison / en tenslotte droeg iedereen
-  pour finir chacun porta. / de gehele lading.

5.

-  La morale de cette histoire / De moraal van dit verhaal
-  est que mettre trop d’espoir / is dat het stellen van te veel hoop
-  en toute chose matérielle / op materiële zaken
-  empêche d’aller vers le ciel. / de gang naar de hemel verhindert.

Ga op weg, pelgrim. Goede wind !

Annie van Berkel

Stergroep ‘Madeleine Delbrel

De openingsviering had als thema In volle zee vooruit. Jammer dat deze door de gebrekkige geluidsinstallatie moeilijk te volgen was. We werden welkom geheten, er werd gebeden, gezongen, er waren lezingen en tot slot werden wij weggezonden met de woorden: ‘Ga op weg, pelgrim. Goede wind!

Na deze viering ging onze groep met een bus naar Louans, een mooie tocht door kleine dorpjes over landwegen langs enorme graanvelden. Het thema van deze tocht was: ‘De vrouw in de christelijke samenleving, vroeger en nu.’ In de kapittels is dit onderwerp uitvoerig besproken en uitgewisseld. Ieder had hierbij zijn of haar eigen verhaal en ervaringen, waaruit bleek dat de Rooms Katholieke Kerk niet zo vrouwvriendelijk is als andere kerkgenoot-schappen. Er werden ook verhalen gelezen over Edith Stein, Carmen Conde, Josephine Butler en andere vrouwen die een belangrijke rol hebben vervuld in de christelijke samenleving.

Ook het levensverhaal van Martinus, die in die omgeving vereerd wordt, kwam aan bod. Hij was bisschop van Tours. Veel kerken in die streek zijn aan hem gewijd. Er bestaat een pelgrimspad van Martinus dat loopt van Tours naar Poitiers. Tijdens onze tochten hebben we vaak dat pad doorkruist.

Op zondag heeft Sheana, de internationale leidster, onze groep bezocht. Zij heeft met ons gegeten, is blijven slapen en op maandag heeft zij met ons meegelopen.

Tauxigny

Dinsdag zijn we naar ons volgende adres vertrokken, Tauxigny, waar we tweemaal overnachtten in een sportzaal. Bernhard had hier een rondleiding in de kerk voor ons geregeld. We werden ontvangen door de burgemeester, die ons uitvoerig vertelde over de geschiedenis van deze kerk. Hier komt eens per maand een priester voor de eucharistieviering. Daarna was hij met nog een mevrouw uit het dorp onze gast voor een geanimeerd gesprek en om samen een aperitiefje te drinken.

Cormery

Donderdag zijn we naar Cormery gelopen en kregen we onderdak in een pension, een particulier bejaardenhuis. Hierbij was een prachtige tuin met bomen, bloemen, kippen met een trotse haan en ook geitjes. Ook in Cormery regelde Bernhard voor onze groep een rondleiding met uitleg over de restanten en de ruïne van een oude benedictijner abdij en over de monniken die daar vroeger geleefd hebben. Enkelen van de groep waagden het om daarna met de gids ook nog de oude toren te beklimmen. Met de loco-burgemeester, de directrice van het bejaardenpension en de gids van het toeristenbureau hebben we ook hier een aperitiefje gedronken. Daarna zijn we met onze groep bij de bewoners gaan zingen terwijl zij zaten te eten.

Weer en sfeer

Het weer was prachtig tijdens onze tocht, we hebben echt buiten geleefd. Het landschap was vlak met enorme graan- en zonnebloemvelden. Sporadisch zagen we op afstand een klein dorpje.

De sfeer in de groep was bijzonder goed. In de openingsviering bij het begin van de tocht baden we: ‘Wij vragen u Heer, dat in ons, tijdens heel onze tocht, teamgeest en solidariteit mogen heersen, respect, blijheid en aandacht voor elkaar’. Dat heb ik ook gevoeld en ervaren tijdens deze tocht. We vormden een grote familie, waar ik me bij thuis voelde.

Ondanks mijn beperkingen met vreemde talen, voelde ik me opgenomen en verbonden met de hele groep. We hebben samen gelopen in de vrije natuur, we hebben in de kapittels uitgewisseld en gediscussieerd over het thema, we hebben samen gebeden en gezongen, samen gegeten van de, met veel zorg bereide, maaltijden. Met zang en spel hebben we de avonden gevuld en we hebben veel gelachen. ’s Morgens, voordat we op pad gingen, hebben we - onder begeleiding van Jacqueline - onze spieren los gemaakt.

Zaterdag en zondag

Op zaterdagmiddag hebben we, aan de hand van het verhaal waarin Jezus zijn laatste avondmaal vierde met zijn apostelen, dit gegeven herdacht en gevierd door brood en wijn met elkaar te delen. Daarop aansluitend was de middagmaaltijd.

’s Avonds vierden we de slotavond van onze groep, waarop de deelnemers van ieder land zich presenteerden. De Franse zang- en dansgroep op tournee, gaf hun eerste cd uit en spande daarmee de kroon.

Op zondag gingen we met de bus terug naar Marmoutier waar alle groepen weer samen kwamen voor de slotviering in de kapel, de gezamenlijke maaltijd en de Veillée. Iedere groep voerde een act op, met tussendoor het levensverhaal van Martinus, verteld en uitgebeeld door een groep. Die avond was het één groot feest, een geweldige afsluiting van deze tocht in Frankrijk.