13. Jaarthema’s

 

De vreugde

Vreugde is geen doel op zich en ook geen beloning. Want vreugde kan je vergelijken met een bloem die een heleboel blaadjes heeft, de een nog schitterender dan de ander.

Vreugde kan je niet in een definitie opsluiten, zo mooi is vreugde. Zij springt eruit met heel haar wezen; zij ontplooit zich in al haar schoonheid, nog sterker dan vuurwerk. Vreugde willen we voor altijd maar het ontsnapt ons steeds.

En dat is het mooie, want al is ze er niet meer, we herinneren ons dit moment van vreugde als een subliem ogenblik dat ons in het diepst van het hart raakt. Deze momenten zouden we graag zo vaak als mogelijk willen beleven. En we willen maar een ding: dat het blijft voortduren, zo fijn vinden we het. Als een kind ergens blij over is, dan schreeuwt het het uit: ‘Nog een keer, nog een keer’.

Eenvoudige, diepe vreugde, je weet niet waar die vandaan komt en dan is die vreugde weer weg. En dat is het merkwaardige, het is net of vreugde geen tijd kent. Is het kort of lang? Je kan je afvragen: Bestaat een vreugde zonder grenzen, een vreugde waar je het eind niet van kan zien?

We weten dat er geen barometer van vreugde bestaat, want op de meest onverwachte momenten overvalt ze ons door haar frisheid. Het toppunt wordt bereikt wanneer vreugde ons op een razendsnelle manier overkomt, je houdt er nooit een bittere smaak aan over! En al is dit moment soms heel vluchtig, het blijft verrassen en ons hele wezen wordt er door verlicht.

Als je ogenblikken van vreugde beleeft, kan je de herinneringen hieraan moeilijk omschrijven, wat ons enorm verbaasd. Je kunt het niet opnieuw beleven, maar de herinnering moedigt ons aan om verder te gaan.

Ik houd van de uitdrukking: ‘Ieder zijn eigen vreugde’, want die drukt het unieke en persoonlijke aspect van vreugde uit. Dit betekent dat er net zoveel soorten vreugde als mensen zijn. Wat een groot geluk als we in vreugde kunnen leven!

Ik denk ook aan het boek van Dominique Lapierre: La cité de la joie (De stad van de vreugde) waarin de vreugde van de armen die hij tegen komt - ondanks hun extreme armoede - beschreven wordt. Er zijn voorbeelden genoeg: de geboorte van een kind, wanneer je elkaar na lange tijd weer ontmoet, het ja-woord bij een priesterwijding of een huwelijk etc.

Vreugde wordt dikwijls opgewekt door een gebeurtenis van buitenaf (een bezoek, cadeau etc.). Maar komt vanuit het hart en wordt vaak feestelijk geuit door een omhelzing of een kus.

Soms wordt ze uitgedrukt zelfs met tranen, zo sterk is de emotie. De christelijke vreugde sluit de menselijke vreugde niet uit, integendeel, ze kunnen samengaan. We kunnen God danken wanneer we tevreden zijn, of wanneer we een vriend hebben teruggevonden, als we geslaagd zijn voor een examen, omdat de familie gezond is of omdat je een baan hebt, of om een goede gezondheid etc.


IMG/doc/2017_De_Vreugde.doc (275 kB)