10. Kersttocht

 

Kerst-stertocht 2017

Afferden, Noord Limburg

Johny van Hoeve

Mijn eerste dag

Een paar dagen ben ik al onderweg: Roosendaal - Ridderkerk - Meerkerk - Tiel - Afferden. Door omstandigheden verliep mijn reis via een omweg en begon ‘mijn’ kersttocht dit keer een paar dagen later. Onderweg zie ik Nederland in haar vele verschillende verschijningsvormen. Ik hou niet van autowegen en zo doorkruis ik allerlei dorpjes en ervaar weer nieuwe vergezichten. Die tochtgenoten hebben me intussen heel veel van Nederland laten zien, mijmer ik onderweg. Veel meer dan de doorsnee Nederlander ooit heeft gezien. Dankjewel hiervoor, tochtgenoten!

Ik arriveer in Afferden. Men is nog onderweg, ergens aan de wandel. Ik maak ondertussen een rondje Afferden en wandel een eind langs de Maas. Het is guur weer, kouder dan ik dacht. Een pontje vaart er heen en weer, soms met maar 1 of 2 passagiers. In de bakkerswinkel drink ik op mijn gemak een kopje koffie en lees dat de bakkerij in 1919 is opgericht door Grad van de Bergh en nu wordt bestierd door diens nazaat Ger en zijn vrouw Gertruud. Ik pak de plaatselijke krant en lees dat er 23 december hier een levende kersttocht in het dorp is geweest. Ik bestel de plaatselijke lekkernij - appelvlaai speciaal - en luister naar het dialect van de klanten. Ik versta ze amper. Ik hoor ze wel regelmatig awaai zeggen.

Ik moet denken aan het filmpje dat ik laatst zag. Ik ontdekte dat je op de site van het Meertens instituut, van heel Nederland de dialecten kunt beluisteren. Ik zag toen ook een You Tube filmpje, waarop aan buitenlanders in Nederland wordt gevraagd, een Nederlandse tekst na te spreken. Dat lukt bijna niemand. Sommigen krijgen zelfs de slappe lach, als ze het proberen. Toch niet zo eenvoudig dat Nederlands. (https://www.youtube.com/watch?v=TQwLEhiVcF0)

Dan maar eens kijken of de tochtgenoten al zijn gearriveerd bij de pastorie. Dan zie ik vertrouwde gezichten en hoor de verhalen. We zitten in een huiskamer en het voelt knus aan. De anderen zijn al helemaal gesetteld na een paar dagen. Het voelt wel vreemd aan, er zo midden in te vallen.

We krijgen een mooi kapittel van Ricky, over hoe je wordt gesterkt en hoe je je zwakte ombuigt naar sterkte. Tja, hoe doe ik dat en hoe doen anderen dat? Eens goed nadenken en dan altijd weer verrassend, de verhalen van anderen hierover te horen. Dan slapen, zoals gebruikelijk doe ik de eerste nacht amper een oog dicht. Geeft niet, dankjewel allemaal. Ik voel me weer thuis.

Een echte Kersttocht

Marianne Penning de Vries

Met regen vertrok ik in gezelschap van kleindochter Luna uit Rotterdam C.S. en in Utrecht haalden we nichtje Evi op. Wat een verrassing: Evi liep met een vrolijke Kerst-zonnebril op die ons (en de medepassagiers) nog wel even in kerstsferen hield. Sowieso was de aanwezigheid van deze twee twaalfjarigen een verademing, een soort lichtheid midden in de winter!

Op een seconde na misten we helaas in Nijmegen de stoptrein richting Limburg, misschien was de conducteur allergisch voor de Kerst-zonnebril of zag hij ons gewoon over het hoofd. In elk geval kwamen we een beetje later dan gepland aan in Vierlingsbeek waar de rest van de groep al stond te wachten in de Noord-Limburgse zon.

Snel op pad door een afwisselend landschap met steeds de Maas in de buurt en uiteindelijk stonden we dan op de veerpont naar Afferden. Het parochiehuis waar we drie dagen gingen logeren was klaar voor ontvangst: heerlijk warm met een traditionele huiskamer, veel stoelen en banken plus overdadige kerstversiering.

De avondmaaltijd moest alleen nog opgewarmd worden (met dank aan Frans van Overbeek) zodat we ’s avonds al konden ‘kapittelen’. Dank aan degenen die de avonden voorbereid hadden: Bregje van Ginneken, Ricky Rieter en Joke Rosa Bloom. Dank ook aan Mia Versteege die de viering leidde.

Mooie spreuken en woordspelletjes kwamen voorbij, er werden tekeningen gemaakt en persoonlijke meningen gingen de tafel over. Ook de twaalfjarigen namen deel, geen probleem met het onder woorden brengen met wat zij dachten. Vroeger, en dan denk ik aan de tijd dat ik die leeftijd had, had je niet vaak het gevoel dat het er toe deed wat je zei, laat staan dat je het voor een groep ouderen even snel kon formuleren! Blijkbaar is er veel veranderd in het onderwijs en in de samenleving (was ook wel nodig).

Opvallend was dat het weer - alweer - goed was, zelfs de zon hebben we regelmatig gezien. Aan het eind van de wandeling op de koude vrijdagmiddag begon het heftig te sneeuwen maar toen waren we al dichtbij een prachtige plek waar chocolademelk, koffie en thee klaar stonden. Plus de auto’s die ons weer naar Afferden terugbrachten.

Evaluatie van de kerst-ster-tocht: een aanrader voor komende jaren. Het is veel rustiger te kunnen overnachten op een en dezelfde plaats en niet alles in te hoeven pakken in de ochtend. Er blijft meer tijd over voor andere zaken - kapittels - ontspanning en bijpraten inbegrepen!