01. Wie zijn wij?

 

TOCHTGENOTEN IN BEWEGING

Johny van Hoeve

Vraagstelling: WAT WIL IK EN GA IK BIJDRAGEN OM MIJN DROMEN VOOR DE TOCHTGENOTEN VORM TE GEVEN EN ZO DE WAARDEN DIE IK HEB ONDERVONDEN BIJ DE TOCHTGENOTEN, TE (BLIJVEN) VERWEZENLIJKEN?

De afgelopen twee jaar hebben we ons tijdens het Najaarskapittel bezig gehouden met de eerste twee stappen van de Tochtgenoten in Beweging. In de Roep nrs.1 van 2015 en van 2016 heb je de antwoorden op de vragen kunnen lezen die we tijdens voorgaande kapittels hebben gesteld.

Stap 1 Wat is de waarde van de Tochtgenoten voor mij?

Stap 2 Wat droom je? Hoe ziet de door jou gedroomde toekomst van de Tochtgenoten eruit voor jezelf / voor je (klein)kinderen?

Er zijn verschillende redenen waarom wij als stuurgroep deze vragen aan de leden tijdens het kapittels hebben voorgelegd. Enerzijds om hiermee een pas op de plaats te maken en te kijken hoe wij als beweging meebewegen met de tijd. Hebben we nog voldoende aansluiting? Anderzijds vanwege onze zorg t.a.v. de grote terugloop van leden (in 2001 nog 198 en nu in februari 2017 nog slechts 89 postadressen), de hoge gemiddelde leeftijd en slechts weinig jongeren die lid zijn van onze beweging en actief meedoen.

Een en ander heeft verschillende gevolgen: het betekent dat een groot aantal leden (vanwege hun gevorderde leeftijd) niet meer mee kunnen doen aan activiteiten; het betekent ook dat we onze activiteiten (mogelijk) moeten aanpassen: minder fysiek zware activiteiten. Het houdt tevens in dat er steeds meer werk op minder schouders terecht komt en dat er geen aspirant stuurgroepleden in de rij staan bij vacatures.

Inmiddels hebben we dit onderwerp ook op de agenda geplaatst van de Internationale Raad.

Tijdens het Najaarskapittel van 2016, hebben de vijftien aanwezige leden, zich bezig gehouden met de vraag van stap 3: Wat wil ik doen en wat ga ik doen om mijn dromen vorm te geven en zo de waarde die ik heb ondervonden, blijvend te verwezenlijken? Hieronder vind je de antwoorden op deze vraag (zoveel mogelijk letterlijk weergegeven).

  • Allereerst wil ik kwijt dat ik de afgelopen twee jaar de ervaring heb, dat er minder verdieping is in de kapittels en in de spirituele bezinning tijdens de internationale tochten. Jammer, want dit is juist wat de Tochtgenoten interessant maakt voor mij en wat verdieping aan mijn leven geeft. Wat ik te bieden heb? Ik vind het lastig om mezelf aan te bieden als kapittel- of spiritueel leider. Ik kan meedenken over werkvormen op kapittel en spiritueel gebied.
  • Wanneer de Tochtgenoten door de regio trekken dit van te voren bekend maken in kerkblaadjes en de plaatselijke pers. Deelnemen aan vieringen en eventueel inspreken, een lied introduceren uiteraard in overleg en na goedkeuring.
  • Overdreven godsdienstige uitingen tijdens een viering vermijden, zoals het elkaar kussen bij de vredeswens (tijdens de internationale tocht). Dit schrikt jongeren af en ikzelf heb er ook moeite mee.
  • Ik wil doorgaan (als 79 jarige) door zoveel mogelijk mee te doen aan de activiteiten, mee te denken en het verlenen van hand- en spandiensten. Met het meer bekend maken van de Tochtgenoten en haar idealen. Verdere informatie uitwisseling met de FB (Franciscaanse Beweging) met behoud van onze eigen (internationale) aspecten.
  • Voor mij geldt: De spirituele aspecten en het leven delen met elkaar. De vraag is voor mij vooral het voortbestaan op korte termijn. Nog maar 89 adressen, bijna geen jongeren, hoge gemiddelde leeftijd, ledental is neergaand. Financieel: de jaarlijkse bijdrage is minimaal. Is het mogelijk om meer mensen bij onze idealen te betrekken, bv via ‘Vrienden van de Tochtgenoten’ onze jaarlijkse bijdrage te verhogen naar het niveau van de FB.- gezamenlijk activiteiten met FB te hebben?
  • Lid blijven en actief zijn bij de activiteiten. Publiciteit, door boekjes, flyers in kapellen, trein, bibliotheek etc. achter te laten. Niet bang zijn om over de Tochtgenoten te vertellen. De geest van vreugde, respect voor de natuur en mensen in mijn dagelijks leven uitstralen als getuigenis van de essentiële geest van de Tochtgenoten. Nooit opgeven ook als wij met nog minder leden zouden zijn, want het leven heeft zijn ups en downs. De down is mogelijk een springplank naar nieuw elan, daarom dus.
  • Tochtgenoten zijn een onderdeel van de zoektocht naar het bestaan, het mysterie van de weg. Vanuit mijn zoektocht de weg beleven. Accepteren dat dingen steeds veranderen.
  • Ik ben dankbaar dat voor mijn persoonlijke groei de Tochtgenoten op mijn pad zijn gekomen. Alle waarden kan ik onderschrijven; Ik wil met al mijn beperkingen met die waarden en dromen leven. Initiatieven en verantwoordelijkheden op me nemen binnen de beweging, dat wil, kan en doe ik niet meer. Maar de waarden neem ik mee in al mijn contacten met de mensen op mijn weg.
  • Lid zijn betekent voor mij meedenken over de toekomst van de beweging, ook als ik niet (zo vaak) aanwezig kan zijn bij activiteiten. Dat meedenken heeft niet te maken met de hoeveelheid leden, maar met de vorm en met de inhoud, de spiritualiteit. Uitgaan van reële mogelijkheden en erkennen van grenzen voor mezelf en de beweging. Toespitsen op jongeren. De jongerenbijeenkomsten van de Franciscanen aangrijpen om bekendheid te geven aan onze beweging. Contactpersoon is Fer van de Reyke uit Amsterdam (La Verna). De betrokkenheid meenemen in mijn gebed en verlangen. Er zijn soms wegen die we zelf niet kennen. Jezelf openstellen voor nieuwe inzichten. Verbondenheid zoeken met ander groeperingen, waardoor je krachtiger wordt. bv FB. Zijn wie ik ben, een Tochtgenoot.
  • Doorgaan op de ingeslagen weg. Doen dat wat men van mij vraagt en in mijn vermogen ligt, gebruikmakend van mijn eventuele talenten (in positieve zin). Een rubriek ‘Voor jou gelezen’ beginnen in de Roep met interessante artikelen die betrekking hebben op onze idealen;
  • Uitdragen, wat voor mij waarde, maar ook maatschappelijk waarde heeft. De ouderen blijven jong. Hoe komt dat? Wie gaat er nu op stap met nul tot 90 jarigen om elkaar te ontmoeten in lief en leed en het sociale met het individuele te vermengen? En wat doet het in de versobering van leven ten aanzien van de actuele Syrische problematiek, denk aan Aleppo? Het op weg zijn naar een andere vorm van leven t.a.v. het milieu, sociaal nieuwe leefvormen en gezondheid (zorg voor aarde en mens). Ik denk eraan een eigen affiche te maken met foto’s van de laatste tocht en die in drie scholen te leggen c.q. op te hangen (scholen van verschillend gezindten). Ik vertel erover in de trein, bij vrienden etc. Hoe komt het, dat ze zeggen ‘Nooit van gehoord’? De website is moeilijk te vinden voor buitenstaanders (een vriendin die door omstandigheden heel veel computert, kon zelfs de website niet vinden). Zou het leuk zijn om op een kerstmarkt te gaan staan (informatief). Een dag organiseren, waar we op tocht gaan, maar dan als doel informatie verspreiden (bv. bij het stadspastoraat samen met...?). De kerstocht is mijn Kerst - niet de dagen ervoor !
  • Ik wil dat de ontmoeting dóór gaat en vernieuwing wordt beleefd dankzij nieuwe geïnspireerde leden. Ik wil bijdragen door:
    • het verhaal van de beweging te vertellen,
    • berichtgeving via e-mail (familieberichten),
    • actualiseren van de liedbundel, lezen en vertalen van artikelen uit diverse landelijke bladen in binnen en buitenland,
    • actualiseren van de internationale expositie van CDSF.
  • Ik wil blijven luisteren en kijken naar de mensen om mij heen. De hoop levend houden bij mezelf en anderen op een betere wereld en niet meegaan met de ‘defaitistische’ gevoelens. Vooral oog hebben voor de zwakkeren (sociaal, lichamelijk en geestelijk) om ons heen; Vooral de kinderen niet vergeten hierin.
  • De groei die ik heb doorgemaakt bij de tochtgenoten wil ik mee uit blijven uitdragen door werkzaam te zijn in de kapittelgroep. Verder wil ik mij dienstbaar maken aan de groep (voor zover mogelijk) door mij in te zetten voor de Middengroep, de Kersttocht enz.. Misschien door te koken of wat er dan ook van mij gevraagd wordt.