10. Kersttocht

 

De kersttocht en verdwalen

Johny van Hoeve

Laat compassie je kompas zijn

Deze tekst hoorde ik en moest onwillekeurig denken aan onze Kersttocht. We vertelden elkaar hoe en waar we ooit waren verdwaald. Iedereen herkende het gevoel verdwaald te zijn.

Ons verdwaald zijn had plaats gevonden op veel verschillende manieren. De een was verdwaald is zijn leven en had geen idee meer welke kant hij op moest, de ander verdwaalde in een klooster en kon alleen met veel moeite de uitgang van het klooster vinden. De derde, die gids was, vertelde dat hij - pas nadat de weg weer was gevonden - aan de groep had verteld dat men eigenlijk verdwaald was (geweest). Een vierde verdwaalde in een parkeergarage en een vijfde in een bos waar gejaagd werd.

(PNG)

En zo waren er vele soorten van verdwalingen. Het viel wel op dat de meeste verdwalingen in Zweden hadden plaats gevonden. Een echt verdwaalland dus. Bij ieder van ons was het weer op zijn pootjes terechtgekomen, al had het bij sommigen behoorlijk wat adrenaline gekost. We hoorden die avond ook allerlei adviezen, hoe je verdwalingen voorkomt en hoe je ze aanpakt. Hier de belangrijkste tips:
-  Neem een kompas mee. Waar is het noorden? En/of oriŽnteer je op stand van de zon, de sterren of bepaal aan de stand van de bomen of aan het groen uitgeslagen zijn, waar het noorden is.
-  Je kunt het noorden ook nog vinden door een takje op te wrijven, in een plas water te leggen en dan wijst het altijd in de noord/zuid richting)
-  Vraag tijdig hulp.
-  Blijf rustig.

Vandaag hoorde ik iemand zeggen: ĎLaat compassie je kompas zijn’. Compassie met jezelf en anderen. Dat geeft je richting. Kijk regelmatig of je op koers zit. Vergelijk je koersvastheid niet met anderen of wees niet trots op je koersvastheid. Elke mens loopt zijn eigen weg: er zijn vele wegen naar Rome. Bij de een duurt het lang, bij de ander kort. Velen maken omwegen en door dwalingen wijs geworden, vind je weer de juiste weg. Ben je toch de weg kwijt? Kijk dan op je kompas en vraag tijdig hulp.